Gereklilik Kipi

Zazacada:

Gereklilik hali için fiilin üçüncü hali özneye göre çekimlenir. Gereklilik halinin olumsuzu için fiilin önüne ‘nê‘ getirilir.

Cümlenin başına ‘ganî‘ kelimesi getirilir.

Ganî ez bigîra. (Almalıyım.)
Ganî ez nêgîra. (Almamalıyım.)

Ganî ti bigîrî. [n] (Almalısın.)
Ganî ti nêgîrî. [n] (Almamalısın.)

Ganî ti bigîra. [m] (Almalısın.)
Ganî ti nêgîra. [m] (Almamalısın.)

Ganî o bigîro. [n] (Almalı.)
Ganî o nêgîro. [n] (Almamalı.)

Ganî a bigîra. [m] (Almalı.)
Ganî a nêgîra. [m] (Almamalı.)

Ganî ma bigîrê. (Almalıyız.)
Ganî ma nêgîrê. (Almamalıyız.)

Ganî şima bigîrê. (Almalısınız.)
Ganî şima nêgîrê. (Almamalısınız.)

Ganî ê bigîrê. (Almalılar.)
Ganî ê nêgîrê. (Almamalılar.)

Kurmanccada:

Gereklilik hali için fiilin üçüncü hali özneye göre çekimlenir. Gereklilik halinin olumsuzu için fiilin önüne ‘ne‘ getirilir.

Cümlenin başına ‘divê‘ kelimesi getirilir.

Divê ez bigirim. (Almalıyım.)
Divê ez negirim. (Almamalıyım.)

Divê tu bigirî. [n, m] (Almalısın.)
Divê tu negirî. [n, m] (Almamalısın.)

Divê ew bigire. [n, m] (Almalı.)
Divê ew negire. [n, m] (Almamalı.)

Divê em bigirin. (Almalıyız.)
Divê em negirin. (Almamalıyız.)

Divê hûn bigirin. (Almalısınız.)
Divê hûn negirin. (Almamalısınız.)

Divê ew bigirin. (Almalılar.)
Divê ew negirin. (Almamalılar.)