Welat İstanbul’a gidiyor.

Welat şino Îstanbul.

Diyarbakır’ın surlarında yankılanan çocukluğu artık yerini yeni bir hayatın eşiğine bırakıyordu. Welat için okul sıralarının tozunu yutmakla geçen yıllar, Marmara Üniversitesi’nin kapılarını aralayan o müjdeli haberle taçlanmıştı. Şimdi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’ne uzanan o uzun yolun ilk adımı, Diyarbakır Şehirlerarası Otobüs Terminali’nin kalabalığında atılıyordu.

Welat: Merheba.
Bîletroş: Merheba, ti bixeyr ameyî.
Welat: Ti xeyrî mîyan de bî. Ez wazena seba Îstanbulî yew bîlet bigîra.
Bîletroş: Tabî, nameyê to çi yo?
Welat: Nameyê min Welat o.
Bîletroş: Peynameyê to çi yo?
Welat: Peynameyê min Rojhelat o.

Elinde tuttuğu otobüs bileti sadece İstanbul’a giden bir koltuğu değil hayallerine giden geleceği simgeliyordu. Mazot kokusuna karışan veda hüzünlerini geride bırakıp koca bir şehri bavuluna sığdırarak “yedi tepeli” rüyasına doğru yola çıkmaya hazırdı.

Welat, valizini bagaja teslim edip numarasını bulduktan sonra koltuğuna yerleşti. Çok geçmeden yanındaki koltuğun sahibiyle selamlaştı ve kısa sürede aralarında samimi bir sohbet başladı. Adının Azad olduğunu öğrendiği bu genç aslında Welat için tam bir yol göstericiydi. Azad, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde ikinci sınıf öğrencisiydi; yani o, İstanbul’un hem yabancısı hem de artık bir parçasıydı. İkilinin arasındaki bu ilk tanışma, kilometreler sürecek keyifli bir yol arkadaşlığının ve İstanbul üzerine yapılacak uzun bir sohbetin başlangıcı oldu.

Welat: Merheba. Ez Welat a. Nameyê to bixeyr.
Azad: Merheba. Ez zî Azad a. Ez keyfweş bîya.
Welat: Ez zî keyfweş bîya.

Kilometrelerce süren o derin sohbet, otobüsün İstanbul’un karmaşık yollarına girip terminale yanaşmasıyla son buldu. Şehrin o kendine has uğultusu camlara çarpmaya başlarken Welat ve Azad arasındaki yol arkadaşlığı kalıcı bir dostluğun kapısını aralamıştı. Birbirlerinden kopmamak adına telefon numaralarını hızlıca kaydettiler; bu sadece dijital bir veri değil, Welat için bu devasa şehirde tutunabileceği ilk tanıdık elin sözüydü.

Welat: Ez bi şinasnayîşê to keyfweş bîya.
Azad: Ez zî keyfweş bîya.
Welat: Dima ma yewbînî bivînê. Bi xatirê to.
Azad: Bimane weşîye de.

alfabe

HERFÊ GIRDÎ: A B C Ç D E Ê F G H I Î J K L M N O P Q R S Ş T U Û V W X Y Z
herfê hurdîyî: a b c ç d e ê f g h i î j k l m n o p q r s ş t u û v w x y z
Herfê Bêvengî: b c ç d f g h j k l m n p q r s ş t v w x y z
Herfê Venginî: a e ê i î o u û

Nameyê herfan nêrî yê. No çi yo? No ‘A’ yo. No çi yo? No ‘K’ yo.

Esenler’in mahşeri kalabalığından sıyrılan Welat, sonunda Marmara Üniversitesi’nin kapısına vardığında kalbi, şehrin ritminden daha hızlı çarpıyordu. Artık sadece bir aday değil bir üniversiteli olmanın eşiğindeydi. Fakülte binasının koridorlarını dolduran o kendine has telaşın içinden geçerek öğrenci işlerinin yolunu tuttu. Önünde uzanan kayıt kuyruğu sadece evraklardan ibaret bir bekleme süresi değildi; o sırada bekleyen her genç, Welat’ın yeni hayatının potansiyel birer parçasıydı. Elinde Diyarbakır’dan özenle getirip sakladığı dosyasıyla sırada bekleyen Welat’ın önünde artık sadece bir kişi kalmıştı. Beklemenin verdiği heyecanla ister istemez önündeki genç kızın görevliyle olan konuşmasına kulak kesildi. Görevli memur, “İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, birinci sınıf değil mi?” diye sorunca Welat’ın dikkati iyice keskinleşti.

Helîne: Qewet bo.
Karmend: Weş be. Nameyê to çi yo?
Helîne: Nameyê min Helîne Dilope ya.
Karmend: Keremê xo ra nameyê xo herfe bi herfe vaje.
Helîne: H E L Î N E D I L O P E
Karmend: Fakulteya Zanistê Îdarî û Ekonomî, sinifa yewin a nêla?
Helîne: Belê. Beşê min ekonomî ya.
Karmend: Sinifa to 1-A yo.

hûmarnameyî

1 yew 2 di 3 hîrê 4 çar 5 panc 6 şeş 7 hewt 8 heşt 9 new 10 des
11 yewendes 12 diwês 13 hîrês 14 çarês 15 pancês 16 şîyês 17 hewtês 18 heştês 19 newês 20 vîst

Nameyê hûmarnameyan nêrî yê. No çend o? No ‘yew’ o. No çend o? No ‘des’ o.

Welat, sırası geldiğinde masaya yaklaştı.

Welat: Qewet bo.
Karmend: Weş be. Nameyê to çi yo?
Welat: Welat Rojhelat o.
Karmend: Adresa e-mailê to çi ya?
Welat: Welat.rojhelat@gmail.com a.
Karmend: Numreyê telefonê to çi yo?
Welat: 0552 … .. .. o.
Karmend: Kerem ke, karta wendekarîya to ya.
Welat: Ez sipas kena.

Welat, öğrenci kartını aldıktan sonra Helin’le sadece aynı fakültede değil aynı sınıfta olduklarını da fark etti. Öğrenci belgesini çantasına yerleştirip binadan çıkarken kapının önündeki merdivenlerde etrafı izleyen Helin’i fark etti. Adımları kendiliğinden ona doğru yöneldi. Welat cesaretini toplayarak hafifçe gülümsedi.

Welat: Merheba. Ez Welat a. Ti sinifa 1-A de ya?
Helîne: Merhaba. E, ez sinifa 1-A de ya.
Welat: Ez zî sinifa 1-A de ya. Nameyê to bixeyr?
Helîne: Nameyê min Helîn a.
Welat: Ez keyfweş bîya.
Helîne: Ez zî keyfweş bîya.

merheba (m)
Hoş geldin. Ti bixeyr ameyî/ameya.
Hoş bulduk. Ti xeyrî mîyan de bî/ba/bê.
Îstanbul (n)
bîlet (n)
name (n)
peyname (n)
rojhelat (n)
alfabe (m)
herfe (m)
Allah’a ısmarladık. Bi xatirê to.
Sağlıcakla kal. Bimane weşîye de.
karmend, -e
Kolay gelsin. Qewet bo.
Teşekkür ederim. Ez sipas kena.
dilope (m)
ekonomî (m)
îdarî, -ye
zanist (n)
fakulte (m)
sinife (m)
yewin, -e
evet e (zr), ya (zr), belê (zr)
beş (n)
Sağ ol. Weş be./Berxudar be.
hûmarname (n)
adrese (m)
e-mail (n)
numre (n)
telefon (n)
karte (m)
wendekar, -e
buyur kerem bike, kerem ke, fermo